Yakın zamanda beni
burada reddetmiştin.
Ama beni reddettikten sonra bile,
sana olan hislerim hiç değişmedi.
Hislerimin tek taraflı olmasına
alışmıştım çoktan.
Bay Cha.
Benim de size karşı hislerim değişmedi.
Ben yalnızca çalışanınız olarak kalmak istiyorum.
Birini geri çevirmek için ortada bir sebep olmasına gerek yok.
Birinden hoşlanmıyorsan, gerisinin bir önemi yoktur.
Özür dilerim.
Ama...
...başka bir sebep varsa bunu kabul edemem.
Ne demek istiyorsunuz?
Sanırım insanları kendinden uzaklaştırmaya alışkınsın.
Senin için sessizce bekleyeceğime söz verdiğimi biliyorum,
ama sanırım sözümü tutamayacağım.
Şu andan itibaren yeniden başlayacağım.
Merhaba.
Önce ben gideyim.
Restorandan çıkar çıkmaz sola dönünce, bunlar için
bir toplama alanı var.
- Tamam. Hemen gidip gelirim. - Tamam.
Tanrım, çok güçlüsün.
Lütfen, yüzünü öyle ekşitme.
In-sun buraya rezervasyon yaptırmış. Başka şansım yoktu.
Bu restoranı hiç mi sevmiyorsun?
Ben burayı seviyorum.
Sen gir. Ben içeri girmeden bir sigara içeceğim.
Tamam.
Selam In-sun.
Evet, şimdi geldik.
Tabii ki. Eşim de burada.
Evet. Sen neredesin şimdi?
Seni üçüncü kattaki VIP odasında bekleyeceğim.
Min-jun'un restoranına gelmek zorunda mıydık?
KABAK
Yine ne işin var burada?
Gelmekten başka çarem yoktu.
Herhangi bir müşteriymişim gibi davran.
Lütfen git.
- Ne? - Sana...
herhangi bir müşteri gibi hizmet edemem.
Babanla nasıl böyle konuşursun?
Diğer müşterilerin önünde küçük düşmeden git.
Seni saygısız serseri.
Bir gün, seni affetmemi isteyeceksin.
SNT İTALYAN RESTORANI
Bu taraftan.
Tamam. Teşekkürler.
Tabak.
- Tabağı hemen getirin! - Peki, efendim.
Bak, kirli tabaklar geliyor.
Ben alırım.
Bugünün yeni yemeği midye ve biftekli gnocchi.
Gerçekten leziz.
Öyle! Müşteriler çok beğendi.
Bakın. Tabakları silip süpürmüşler.
Tanrım. Şimdiden popüler bir yemek mi oldu?
Hae-seong, iyi başlangıç yaptın.
Teşekkürler.
Bir midye ve biftekli gnocchi daha sipariş edildi.
Hae-seong, primini aldığın zaman bize bir şeyler ısmarla.
Tamam.
Ne oldu? Bir şey mi oldu?
Elini mi kestin?
Evet, affedersiniz.
Jung-won, ne zamandır yemek yapıyorsun? Elini nasıl kesersin?
Yemek yapamıyorsan git salonda servis yap.
Nasıl bu kadar dikkatsiz olabiliyorsun?
Ne yapıyorsun? Gidip sarsana.
Kesik derin mi?
Hayır, iyiyim.
Gidip tedavi olmalısın. Ciddiyse, hastaneye git.
Peki, efendim.
Tanrım.
Ne yapıyorum ben?
İyi misin?
Hae-seong, tencereyi boşalt ve hemen buraya gel.
Evet efendim, geliyorum.
Beklettiğim için üzgünüm.
Tanrım.
Kendi yoga stüdyomu açmalıyım. Başkası için çalışmak çok zor.
Ciddiyim. Patronum bana çok az ücret ödüyor
oysa yapmam gereken tonla şey var. Çok sinir bozucu.
Yemek yedin mi?
Yanımda gimbap var.
Bu arada
Hae-seong için hoş geldin partisi yok mu?
İptal mi edildi?
Hayır.
Gitmedim.
Neden? Hae-seong'un hoş geldin partisi bu.
Herkese selam. Sessiz olun. Sessizlik lütfen.
- Evet, Ji-su. - Evet.
Bugün yapmamız gereken bir şey yok muydu?
Sanırım haklısın.
Bir şey unutmuş olabilirim. Çok garip.
Yarından itibaren yaz tatilindeyiz. Endişe edecek ne var?
Parti zamanı!
- Parti zamanı! - Pekâlâ, millet!
Sıradaki şarkıya geçelim!
Bu, restoranımızın sana özel hoş geldin partisi, değil mi?
Evet, öyle. Bana sormuştunuz.
Doğru. Sormuştum.
Bu, bir çeşit kabul töreni mi?
Öyle bir şey yok.
Her neyse, acıkmış olmalısın.
Neden zile basmıyorsun?
Hayır, gerek yok. Beklerim.
Ben hep açımdır.
Anlıyorum.
Geliyorlar mı?
Yoksa 20 porsiyon domuz göbeğini size mi servis etsem?
Hanımefendi, şimdilik iki porsiyon yeterli.
Hoş geldin partisine gitmedin mi?
Neden gitmedin?
Onun yanında rahat hissetmiyorum.
Ne?
İşe girdiği için havalara uçan sen değil miydin?
Eline ne oldu? Yoksa kestin mi?
Acemi misin sen? Bugüne bugün üç yıllık mutfak çalışanısın.
Acıyor mu?
Aptal gibi görünüyorum, değil mi?
Gerçekten, bir şey mi oldu?
Restoranda
liseden eski bir arkadaşıma rastladım.
Erkek arkadaşı vardı.
Ama çocuk, lisenin son senesinde bir araba kazasında öldü.
Çocuğun
kaza geçirip ölmesine sebep olan da Jung Jung-won'du.
Ama şoka girmişti.
Yakın arkadaşlarıyla tüm bağını kesti, artık onlarla görüşmüyor.
Burada çalışıyor.
Öyle mi? Kimmiş o?
Senin hakkında nasıl öyle konuşur?
İsmi neydi?
Kim olduğunu bilmiyorum.
Peki başka ne oldu?
Hae-seong'un dönmesine o kadar sevinmiştim ki
her şeyin niye olduğunu unutmuşum.
Hae-seong o gün ölmeseydi,
bu sene 31 yaşına basacaktı.
Tae-hun, Mun-sik ve Ho-bang gibi
bir iş bulup, normal bir hayat sürüyor olurdu.
Ama Hae-seong'un artık bir işi var.
Kardeşlerinin mutsuzluğundan, ayrı yaşamalarından dolayı
kendini suçlamak zorunda kalmazdı.
- Öyle düşünürsen... - Her şey benim yüzümden oldu.
Jung-won.
Gözlerine bakmak dahi
beni çok üzüyor.
Gülümseyerek yüzüne bakmaya bile çok utanıyorum.
Bana bak.
Bu dünyaya herkes, kendi kaderiyle gelir.
Bunu da, Hae-seong'un kaderi gibi düşünelim.
Başka ne yapabiliriz?
O kadere ben sebep oldum.
Hae-seong, restoranımıza katıldığın için tebrik ederim.
Teşekkürler.
Ama sanırım bu yorumu bugün 100 kez aldım.
Sıkıldın mı?
O zaman sana yeni bir şey söyleyeyim.
Peki, sağ olun.
Ben Jung-won'dan
çok hoşlanıyorum.
Anlayamadım?
Kuzeninden çok hoşlanıyorum.
Ona söyleyebilirsiniz.
Bu bir sır değil.
Ondan neden hoşlanıyorsunuz?
Çünkü çok güzel.
Güzel olduğunu düşünmüyorum.
Nesi güzel ki?
- Her şeyi. - Her şeyi mi?
Su dökerken güzel görünüyor.
Kapıyı açarken güzel görünüyor.
"Teşekkür ederim" derken güzel görünüyor.
Onun her şeyini beğeniyorum.
Neyse, bence o, gördüğüm en güzel kadın.
İzninle.
Çok mu içti ki?
Hae-seong.
İyi misin?
Evet, iyiyim.
Yorgun görünüyorsun.
Hesabı ödeyeyim de gidelim.
Artık içmeyip eve gitsek iyi olur.
Tamam, gidelim.
Her zaman, sadece
kâfi miktarda içmelisin.
Gidelim.
Bay Cha, siz neden...
Neden mi böyle mutluyum?
Çünkü alkol aldınız.
Hayır. Seninle olduğum için mutluyum.
Anlayamadım?
Sanırım biraz sarhoşsunuz, Bay Cha.
Hayır, hiç de değilim.
Dikkatli izle.
Pekâlâ, Bay Cha, anladım. Haydi gidelim.
Üzgünüm.
Ne oldu öyle?
- Ne? - "Ne" mi?
Neden yanından geçene vurdun?
Affedersiniz.
Ama neden bu kadar kabasınız?
Ne dedi o? "Kaba" mı dedi?
"Neden?" mi dedi?
Ne hadle gözlerimin içine bakarsın?
Hae-seong, sen geri çekil. Bu iş tehlikeli.
Bay Cha, gidelim.
Merak etme.
Geçenlerde, hayatımda ilk kez birine yumruk attım.
Meğer ben çok güçlüymüşüm.
Anlıyorum, Bay Cha.
Ama biz gidelim.
Tekinsiz bir durum, sen benim arkamda dur.
Eskiden çete üyesi miydin?
Bugün şansın yaver gitmedi.
Biraz dayak yemen lazım.
Haydi.
Gidelim. Üzgünüm.
Özür dilerim. Çok üzgünüm.
Haydi.
Peki.
Seni, küçük kardeşim gibi göreceğim.
- Anlamadım? - İşte patronun olabilirim
ama sen beni, ağabeyinmişim gibi gör.
Peki.
Yazın, akşamdan kalmanın en iyi çaresi karpuz salatasıdır.
Eve gitmeden biraz ye.
Peki, teşekkürler.
Yemek yapmayı nerede öğrendin?
Sadece ne gördüysem aynısını yapıyorum.
Vay canına. Doğal bir yeteneğin olmalı.
Bunu herkes yapamaz.
Bir kâse al.
Teşekkürler.
Siz yemeyecek misiniz?
Tabii ya. Bekle.
Fotoğraf çekmeye üç yıl önce başladım.
Ondan önce, hiç çekmezdim.
Üç yıl önce mi? Yani...
Aynen öyle.
Jung-won restoranımızda çalışmaya başladığında.
İşte, al.
Benim için mi?
Bir şef olarak kariyerine başladın.
Ufak bir kutlama hediyesi.
Kalifiye bir şef olduğunda da sana mutfak bıçakları alırım.
Şimdilik bunu al.
Teşekkürler.
Acaba uyumuş mudur?
Ya da evde midir?
Ekip yemeğine de gelmedi. Nereye gitti?
Jung-won, hasta mısın?
İyi görünmüyorsun.
Hayır, iyiyim.
Seni de sıktım, üzgünüm.
Önemli değil.
Haydi gidelim. Ben iyiyim.
Gerçekten idare edebilecek misin?
Evet.
O zaman, gidelim.
Bu saatte kim mesaj atıyor?
"Jin-ju.
Ateşim var ve başım dönüyor.
Bana biraz ilaç getirir misin?"
Sanırım Jung-won gerçekten hasta.
Kim o?
Jin-ju, bu saatte seni hangi rüzgâr attı?
İçeri gel.
Jin-ju, şöyle otur.
Hae-seong nerede?
Merhaba, Jin-ju.
Ho-bang, izin verir misin?
Gideyim mi? Burası benim evim.
- Biliyorum. - Gideyim mi?
- Evet. - Ne zaman geleyim?
Sana haber veririm.
Pekâlâ, iyi.
Dışarıdayım.
Ne oldu?
Tanrım.
Acaba konu ne?
Bana bir şey mi hazırlıyor?
Tanrım.
Şunu al.
Bu ne?
Jung-won için, ilaç.
Jung-won için mi? Hasta mı?
Anlaşılan, tüm gece hasta yatmış.
Sen bıraksan daha iyi olur diye düşündüm.
Jin-ju, bilmediğim bir şey mi oldu?
Yani
bana, restorana liseden bir arkadaşının geldiğini söyledi.
Kız konuşurken, senin kazanın,
Jung-won yüzünden olduğunu söylemiş.
Ne?
Neden onun yüzünden olsun?
Öyle düşünen insanlar var.
En başta da Jung-won öyle düşünüyor.
Sen öldükten sonra
resmen yıkıldı. Biliyorsun, değil mi?
- Evet. - O zamandan beri böyle.
Zaman zaman böyle hasta oluyor.
Günlerce yataktan çıkamadığı dönemler oldu.
Bunları sana anlatmak, ona zor gelmiş olmalı.
Ama açıkçası, sen döndüğünden beri çok daha iyi.
En azından, bence.
Demek bu yüzden benden kaçıyordu.
Ekip yemeğine de gelmedi.
Sanırım seninle yüz yüze gelemedi.
Sen yakında oturmana rağmen
ilacı benden isteme sebebi de bu olmalı.
Girebilir miyim?
Evet, gir haydi.
Gireyim.
- Hoşça kal. - Teşekkürler.
Jin-ju, ne zaman geleceksin?
Jin-ju!
Jin-ju, sen misin?
Kusura bakma...
Çok hastasın. Neden bana söylemedin?
İyiyim.
İyi falan değilsin.
Ateşin var, yanıyorsun.
İlaç alman gerek.
Kalkabilir misin?
Evet.
İlaç burada, yani, iyileşeceksin.
Önce biraz uyumalısın.
Hiçbir şey düşünme.
Daha iyi misin?
Evet.
Biraz yürüyelim mi?
Tabii.
KORE'NİN GURURUSUNUZ
Bir saniye lütfen.
İşte. Bunun sana hep daha iyi hissettirdiğini söylemiştin.
Senin hakkında
kendimi suçlu hissettiğim çok şey var.
Ama artık döndün
ve karşımda duruyorsun.
Her şeyi unutmuştum.
Ben döndüm.
Karşında duruyorum.
Her şeyi unutabilirsin.
Sayende çok mutluyum.
Eskiden de mutluydum, şimdi de.
Benim için mutluluk sensin.
O yüzden, lütfen
aklından geçenleri unut.
Bunu yapabilirsin, değil mi?
Evet de.
Evet.
Neden durdun?
Ne oldu?
Devam et.
Pekâlâ.
Neden böyle yapıp duruyorsun?
Ne oldu?
Neden benimle yürümeye çalışıyorsun?
Tanrım. Seninle aynı yönde gidiyorum.
O zaman sen ilerle.
Tanrım.
İyi geceler.
Sana da.
Böyle kızardığını yıllardır hiç görmemiştim.
Tuhaf mı görünüyor?
Hayır, hiç de değil.
Sadece, neler olduğunu merak ettim.
Herhâlde bir randevun var.
Hayır, yok.
Öyle söyleme.
Randevulara çıkmanı isterim.
Geçen seferki gibi beni de götürme de.
En ufak imayı anladığım için mutlu olmalısın.
Dedim ya, randevu değil.
Neden böyle giyindin?
Eğer
beyaz giyersen, çok daha sevimli görünürsün.
Yemekten sonra dönerim.
Merak etme. Benim de randevum var.
Kiminle?
Bu bir sır.
Tae-hun ile eğlenceli bir randevum var.
Sırf annem seninle tanışmam için yalvardığından geldim.
Beni reddettiğini söyleriz.
Senin için daha iyi olur, değil mi?
Diğer türlü olursa, senin başının etini yiyecek.
Evet.
Aynı şeyi düşünmemize sevindim.
Açıkçası ben, geçen gün tanıştığın doktorla görüşüyorum.
Memnun oldum.
Ben kardiyolojiden Seong Yeong-jun.
Ben Cha Tae-hun.
Anladım.
Annem fazla baskıcı olabilir.
Sen de birileriyle görüşmelisin. Bol şans.
O zaman ben gideyim.
Tabii. Hoşça kal.
Yeong-jun.
Çok beklettim mi?
Hayır, ben de yeni geldim.
Konuşma iyi geçti mi?
Sanırım o da biriyle birlikte. Hiç uzatmadı.
İyi iş çıkardım, değil mi?
Evet.
Ben bir kahve alacağım.
- Arabada beklesene. - Peki.
- Tae-hun. - Selam, uzun zaman oldu, Yeong-jun.
Biraz konuşabilir miyiz?
Hastanede seni tanımıyor gibi davrandığım için üzgünüm.
Sorun yok. Bir sebebi olduğunu anlamıştım.
Ama Seo-won ile birlikte olduğunu hiç bilmiyordum.
Açıkçası,
ailem hakkında ona yalan söyledim.
Düzgün bir ailenin, tek çocuğu olduğumu sanıyor.
Anladım.
Beni kafana takmana gerek yok. Bol şans.
Teşekkürler.
Hae-seong ile görüştün mü?
Evet, sık sık takılıyoruz.
Gitmem gerek.
Yeong-jun.
Neyse. Sonra görüşürüz.
O kız da kim?
- İyi görünüyor muyum? - Evet, tabii ki.
Hae-cheol yolda. Buraya gelirken konuştuk.
Pekâlâ. iyi.
Bu arada, her gördüğümde daha da güzelleşiyorsun Su-ji.
Ne kadar keskin gözlerin var!
- Şunlara bak. - Tüh,
pencereleri açık unuttum.
- Hemen dönerim. - Peki.
Çocuk, yaşın kaç?
- Neden soruyorsun? - Erkeklerle flört etmek yerine
derslerine çalışman gerekmez mi?
Derdi ne bunun?
Çok küçüksün.
Senin derdin ne?
Biraz önce asıldığın çocuk var ya.
- Kim? - Evine giren işte.
O benim, yani kendini önüne sermeyi kes ve kaybol.
Aman tanrım, ne?
Hae-cheol.
Merhaba, Su-ji.
Jung-won, demek sonunda karşılaştınız.
- Su-ji mi? - Jung-won?
Su-ji, aman tanrım, çok büyümüşsün. Seni tanıyamadım.
Biraz ateşim var da, sana da tuhaf şeyler söyledim.
O kadar sıcaktı ki, ne dediğini duymadım bile!
Çok güzelleşmişsin.
Sen kendine bak. Harika görünüyorsun, Jung-won.
Zaten hep güzeldi.
- Öyle değil mi, Hae-seong? - Ne?
Evet.
Nereye gidiyorsunuz?
Öğle yemeği yiyeceğiz.
Jung-won, ağabeylerimle baş başa yemek yiyebilir miyim?
Elbette. Siz gidin. Ama söyle, sana güzel bir yemek ısmarlasınlar.
- Haydi gidelim. - Pekâlâ.
Yine gelirim.
Haydi.
- Tanrım, çok sıcak. - Haydi.
Ne yesek?
- Soğuk erişte isterim. - Ben de soğuk domuz yemeği.
Tanrım, siz iflah olmazsınız.
- Ben her şeyi yerim. - Ben de öyle!
Asansörü bekletir misiniz?
Tae-hun.
Ben taşıyabilirim.
İşten vaktinde çıkman gerek. Rezervasyon yaptırdım.
Ama bugün mağazaya yeni ürünler geldi.
Biraz geç kalabilirim.
Hayır, kalamazsın.
Sanırım gelip seni alacağım.
Tamam, tamam. Ben halledeceğim.
Neredeyse geldik. Ben alayım.
Alamazsın. Ben, senin için taşırım.
Sorun yok. Ben taşıyacağım.
Olmaz.
- İzin ver taşıyayım. - Hayır, istemiyorum.
Tae-hun.
O kim?
Ne?
Üniformasını gördün. Bizim mağazaların birinde çalışıyor.
Neden bir çalışana sarılıyordun?
Sadece ağır göründüğü için, mankeni taşıyordum.
Çok yüz verme.
Yanlış anlayabilir.
Seo-won ile randevun nasıl geçti?
Bir daha görüşmeyeceğiz.
Neden?
Ondan hoşlanmadım.
Neden yine böyle yapıyorsun?
Baba! Hoş geldin.
- Ne oldu? - Sen
ve oğlun, her şeyi en iyi siz bilirsiniz.
Tek işiniz beni sinirlendirmek, değil mi?
- Anlayamadım? - Baban
restoranda beni yalnız bıraktı.
Nereye gidiyoruz?
Bu ne?
İstediğim şeyleri aldın, değil mi?
Evet, ama nedenini anlamıyorum.
Nereye gidiyoruz? Bana söylemelisin.
Biraz utanç verici olabilecek bir şeyler yapacağız.
Tek kelime etme. Lütfen idare et, olur mu?
O zaman ne olduğunu söyle.
Programımız çok sıkışık. Gitmeliyiz. Ver, taşıyayım.
Gerçekten bana söylemeyecek misin?
Nereye gidiyoruz?
Sadece gel.
Haydi ama, söylesene.
Pekâlâ. İşte, bahar!
Hâlâ söylemeyecek misin?
Beni sinirlendirmeye başlıyorsun.
Zaten sıcak.
Bahar kıyafetlerini getirdin mi?
Üstümüzü değiştirip burada buluşalım.
Arka planda çiçeklerle bahar fotoğrafları çekeceğiz.
Neden?
Bugünü, bir yıl gibi düşün.
Bahar, yaz, sonbahar ve kış.
Tüm mevsimler için fotoğraf çekeceksek acele etmeliyiz.
Haydi üstünü değiştir ve hemen gel.
Sence de bu biraz
fazla değil mi?
Hayır,
bende de tüm mevsimlerde çekilmiş fotoğraflarımız olmalı.
"Bende de" derken?
- Başka kimde fotoğraflarım var? - Ne?
Hayır, sadece ben. Yani, bende fotoğrafların olsun istiyorum.
Bir iyilik istiyorum. Lütfen idare eder misin?
Peki. Yapacağım.
Teşekkürler. Görüşürüz.
Kendimi hazırlamaya çalışmıştım
ama yine de bunu yapmaya utanıyorum. Ne yapsam?
Böyle mi? İyi mi?
Gayet güzel.
Çok tatlısın.
Öyle deme.
ZAMANLAYICI, 10 SANİYE
Oldu.
Bakalım nasıl çıktı?
Tanrım. Gerçekten de baharda çekilmiş gibi.
Söylemiştim. Bahar gelmiş, değil mi?
Gerçekten de öyle.
Bununla herkesi kandırabiliriz.
Zaten öyle yapacağız.
Biz iki dolandırıcıyız!
Peki yaz fotoğrafını nerede çekeceğiz?
- Yaz mı? - Evet.
İşte oldu. Sonbaharı en iyi sararmış yapraklar anlatır.
Bir de, kitap okumak!
Bakalım.
Tanrım, gerçekten de sonbahar gelmiş.
- Öyle mi? - Evet.
İşe yarıyor.
- Bekle. - Neden? Bu ne?
Çabuk ol.
Madem sonbahar, yapraklar olmalı.
- İşte. - Güzel oldum mu?
Evet.
Pekâlâ, hazırız.
Evet.
İşte.
- Çok güzel çıkmış. - Tanrım.
Gerçekten çok güzel.
- Etrafı toplayalım. - Haklısın.
Tanrım! Çok soğuk!
Yorulmuş olmalısın.
Bunu bir daha yapabileceğimi sanmıyorum.
Ben de. Teşekkürler, bugün iyi iş çıkardın.
İşte, al. En iyileri bunlar.
Benim için mi?
Elbette. Saklaman için çektim.
Buzdolabına as, tamam mı?
- İçeri gir. - Sen de.
Bayan Jung.
Biraz ani bir arama oldu, üzgünüm.
Önemli değil.
İşe gitmeden önce söylemem gerektiğini düşündüm.
Bu yüzden geldim.
Konu iki gün önce söylediğim şey, değil mi?
Bir cevap beklemiyordum.
Sana hislerimi açıkladığımda, sadece kendi açımdan anlattım.
Evet, biliyorum. Ben de öyle anladım.
Bence ben de, kendi açımdan, nasıl hissettiğimi anlatmalıyım.
Başkasından hoşlanıyorum.
Bunu, seni reddetmek için uydurmuyorum.
Umarım anlayış gösterirsin.
Özür dilerim.
Sorun değil. Özür dilemene gerek yok.
Restoranda görüşürüz.
Ona zaman mı versem?
Hae-seong.
Chungho Vakfı ve süpermarkette çalışan
insanları biliyorsun, değil mi?
Bunu, listedekileri ararken fark ettim.
Neden? Bir şey mi var?
Bu hafta,
Chungholu insanlar için bir gece etkinliği var.
Gece etkinliği mi?
Duyduğuma göre Chungho'dan tüm önemli figürler
ve vakıfta çalışan herkes gelecekmiş.
Zirve Merkezi'nde yapılacakmış.
O zaman, asıl suçlu da gelebilir.
Evet, öyle. Suçlu gelince, onu hemen yakalarım.
Ayrıca, etkinlik kapalı mekânda.
Acı tamamen kaybolmadan oraya gitmem gerek.
Ama...
...içeri giremeyiz.
Neden?
Davetiye sadece üyelere gönderilir.
Yani, davetiyen olmadan giremezsin.
Davetiye edinemez miyiz?
Hayır, imkânsız.
Başka ne yapabiliriz?
Chungho Vakfının başkanı, Tae-hun'un babası.
Tae-hun'dan davetiye istesene.
Sonuçta toplu bir etkinlik,
büyük ihtimalle yemek yenir.
İkram servisi mi diyorsun?
Büfe gibi mi?
Evet.
Kusura bakma ama biraz yardımcı olsan iyi olurdu.
Tanrım, şimdiden restoranının satış görevlisi olmuşsun.
Çok fazla şey istiyorsam, yapmak zorunda değilsin.
Bir dakika.
Alo?
Chungho Vakfının genel müdürlük sekreterini bağlayın lütfen.
Evet, ben Cha Tae-hun.
Peki.
İikram şirketini şimdiden seçmiş olabilirler.
Ama bir kontrol edeyim.
Merhaba.
Acaba, bu haftanın etkinliği için
ikramları sunacak firmayı seçtiniz mi?
Öyle mi? Harika.
Size bir yer önerebilir miyim?
Merhaba.
Lobideki güvenlik kamera kayıtlarına bakmam gerek.
Peki, efendim.
- Geri sar lütfen. - Tabii, efendim.
Evet, işte burası. Şimdi videoyu durdur.
Yakınlaştır.
Bunun çıktısını verebilir misin?
Tabii, efendim.
Tanrım. Nasıl olur da...
...burada olur?
İkram servisi için mi aradınız?
Evet, dinliyorum.
Chungho Vakfı için 100 servis mi?
Hangi etkinlik acaba?
Chungho Vakfı mı?
Evet.
Bir sorun mu var?
Hayır, lütfen yardımcı şefle birlikte her şeyle ilgilenin.
Pekâlâ.
Dinleyin.
Chungho Vakfından ikram servis siparişi aldık.
Kaç kişi gidecek?
Jung-won, sence pikniğe mi gidiyoruz?
Ama yine de dışarıda çalışıp
yeni insanlarla tanışmak güzel olur.
Şimdi de onun yanında mısın?
Mutfak ekibinden etkinliğe In-mo gidebilir.
- Peki. - Asistanlar arasından ise
Jung-won, Ji-su ve Hae-seong.
Üçünüzden biri seçsin.
- Ben. - Ben giderim.
Bir de tek ayakla dövüşün isterseniz.
Biz hep bundan yanayızdır.
Hayır, gerek yok. O kadar ileri gitmek istemem.
Jung-won gidebilir.
Teşekkürler, Ji-su.
Durun.
Beni neden saymıyorsunuz?
Haklısın.
O zaman siz tek ayakla dövüşeceksiniz.
Tamam.
Hae-seong, şu anda şaka yapıyorsun, değil mi?
Üzgünüm, Jung-won.
Kazanmalıyım.
Aman tanrım.
Sen...
O etkinliğe katılabilmek için
bu kadar ileri gittim.
Yani ilk aşama başarıyla tamamlandı.
Asıl suçlu orada olmalı.
Suçluyu orada yakalayamasak da,
çok üzülme.
Evet, elbette.
Ama neden gecenin bu saati, birden film izlemek istedin?
Bedava biletim vardı.
Filmin sonunda sürpriz varmış.
Bunu izleyip rahatlayalım.
Peki.
Sonunu söylemesen iyi edersin.
Ben de izlemedim. Yoksa film mahvolurdu.
Haydi.
Sinemaya gitmemiz ne kadar sürer?
- Sabırsızlanıyorum. - Hae-seong.
Kazandığına mutlu musun?
Beni ittirip kazandığın için mutlu musun?
Jung-won, özür dilerim.
Ama bu ikram servisine girmeyi çok istemiştim.
Bu, beni yere sermek için yeterli bir sebep mi?
Jung-won.
Biraz anlayışlı ol.
Ben onu film izlerken kendine getireceğim.
Ne? İkiniz baş başa sinemaya mı gidiyorsunuz?
Tanrım. Hae-seong. Gerçekten bir tuhafsın.
Yanlış anlama.
Bedava iki biletimiz var.
Her neyse. Siz erkekler çok kabasınız.
- Sonra görüşürüz. - Kapını kilitli tut.
Gidelim.
Beyler. Filmde katil yan komşunun oğlu.
Kanıtı da akvaryumun içinde.
- Ne! - Ne!
Bekle.
Öyle söyleyip gidilmez ki.
SNT İTALYAN RESTORANI
- Daha fazla mantar gerekiyor. - Peki.
Efendim, bunu nereye koyayım?
Şimdilik şuraya koy.
Peki.
Bu sonuncu.
Gitmeyi çok istiyordun.
Neden şimdi aniden gerildin?
Gerilecek bir şey yok.
Telaşa kapılma.
Tamam. Her şey iyi gidecek.
- Beni affettin mi? - Hayır.
Tek ayaklı dövüş yüzünden bir ay kin tutacağım.
Ne yapmamı istersin?
Vakfın etkinliğine gideceğimi bilmiyor musun?
Singapur'a gideceğimi şimdi mi haber veriyorsun?
Peki.
Çantamı ve pasaportumu havalimanına gönder.
Dön, beni havalimanına götür.
Emredersiniz, efendim.
CHUNGHO KUTLAMA GECESİ, 2017
Yiyecek hazırlığı bitti mi?
Sadece boş tepsileri kontrol et.
Tamam.
Yirmi dakika kaldı.
- Ben banyoya gideceğim. - Peki.
Efendim.
CHUNGHO KUTLAMA GECESİ, 2017
Suçlu çıkar çıkmaz, onu yakalayacağım.
Ayrıca, etkinlik kapalı mekânda.
Acı gittikçe azalıyor,
yani bu benim son şansım olabilir.
Selam.
Merhaba Tae-hun.
Jung-won nerede? O gelmedi mi?
Hayır. Restoran da açık.
Anladım.
Yardım ettiğin için sağ ol.
Ben teşekkür etmeliyim.
Herkes ikramları çok beğendi.
Çok sevindim.
Hae-seong, bu üniforma sana çok yakışmış.
- Öyle mi? - Evet.
Efendim.
Milletvekili Park geldi. Şu anda VIP odasında.
Gidip ona bizzat selam vermelisiniz.
- VIP odasında mı? - Evet, efendim.
Tabii, gideceğim.
Siz gidin, efendim.
Kendini çok yorma.
CHUNGHO KUTLAMA GECESİ, 2017
Henüz acı hissetmiyorum.
Sanırım gelmeyecek.
Her yıl düzenlenen etkinliğimize, hoş geldiniz. Hemen başlıyoruz.
Burada.
Biraz içeri gidebilir miyim?
- Tabii, git. - Teşekkürler.
Şunu söylemeliyim ki...
Bilmiyorum.
Tanrım! Boş versene.
Bunu bana daha önce söylemeliydin.
Hemen çaresine bakardık.
Biliyor musun, bence bu daha çok...
Tetikte olmalıyım. Acı, çok güçsüzleşmiş.
Onu bugün yakalayamazsam, bir daha hiç şansım olmayabilir.
Bu yönde olmalı.
VIP ODASI
Acı yoğunlaşıyor.
Kapının ardında olmalı.
Sen
beni
hatırlıyor musun?
Sen...
14 Haziran 2005.
Ben 12. sınıf öğrencisi Seong Hae-seong.
Beni neden öldürdün?
Alt yazı çevirmeni: Gizem İncegül